تامپون تابو - اسطوره بکارت

Foto: Zoe Opratko
Foto: Zoe Opratko

در خانواده های محافظه کار، باکره بودن دختران تا قبل از ازدواج نقش زیادی دارد. چگونه پایان "تامپو تابو" به طور همزمان گامی به سوی استقلالبیشتر می شود.

توسط نادا الازار، عکس: زوئی اوپراتکو

تقریباً هر خانمی از وضعیت توالت رفتن با تامپونی که در دوران قاعدگی محکم در مشت گرفته است، می داند. گویا مخروط کوچک ساخته شده از سلولز و پنبه، سلاحی ممنوع است که باید به صورت قاچاق وارد اتاق توالت شود. خوشبختانه تلاش های فمینیست های مدرن برای شکستن تابوی قاعدگی در حال حاضر به ثمر رسیده است. بیشتر و بیشتر زنان در مورد واقعیت های زندگی خود با پی ام اس و درد پریود آشکارا می نویسند و صحبت می کنند. بازنمودهای غیر واقعی خون قاعدگی، به عنوان یک "مایع آبی" مرموز در تبلیغات محصولات بهداشتی عملاً مربوط به گذشته است. دختران جوان امروزه به راحتی، دوره های قاعدگی خود را با اطمینان خاطر مدیریت میکنند. من از بخش تابستان داکتر در مجلات براوو مطلع شدم، دختران جوان اکنون می توانند از انفلونسرهای مورد علاقه خود بیاموزند. شما این شانس را دارید که نوعی خواهر بزرگ مجازی داشته باشید که وانمود کند که قاعدگی پایان جهان نیست. من بزرگ شدم و فکر کردم قاعدگی من چیزی "ناپاک" و "کثیف" است. شبیه بسیاری از دختران دیگر از خانواده های مذهبی، اعم از مسلمان، یهودی یا مسیحی، همه چیز در مورد آلت تناسلی با احساس شرم زیادی همراه بود. در اسلام، به خون قاعدگی "نجس" (عربی: نجاسه) گفته میشود؛ درست مثل بزاق سگ و گوشت خوک. زنان در دوران قاعدگی از انجام وظایف شرعی مانند روزه گرفتن در ماه رمضان معاف هستند. زنان نباید قرآن را در دوران قاعدگی لمس کنند. اینگونه به من آموختند و مدت طولانی برایم این همه سوال برانگیز نبود. با شروع دوره قاعدگی من، ناگهان پدر و مادرم قوانین جدیدی را به من تحمیل کردند. من نباید در استخر شنا بیکینی بپوشم، بلکه باید لباس پوشیده شنا بپوشم. شلوارک کوتاه نیز مجاز نبود. ظاهراً از روزی به روز دیگر من یک زن "واقعی" با محرک های جنسی شدم که اجازه نمایش آنها را نداشتم. تفکیک جنسیتی، که از کودکی به من آموخته شد، اکنون حتی با شدت بیشتری کنترل می شود، من نباید بعد از مکتب برای خوردن کباب با همصنفی های مذکر بیرون بروم. این همه در جامعه به خوبی پیش نخواهد رفت.

تامپون برای "دختران بد" است

صحبت از ممنوعیت ها: این حتی در محرم ترین بخشهای زندگی نیز اعمال میشود. مثل استفاده از تامپون. هنگامی که من در مکتب بودم، برای دختران از خانواده های محافظه کار معمول بود که تامپون های خود را نزد دوستان یا در آخر صنف داخل الماری نگه دارند. خیلی خطرناک بود که تامپون را در بکس پشتی یا اتاق خواب نگه دارند. غیر معمول نیست که با پیدا کردن تامپون در خانه، دختران با حالت تهاجمی روبرو می شوند، تقریباً مثل این میماند که کاندوم با خود داشته باشند. مادر یکی از دوستان مکتب ام که از مصر بود، با دقت تمام تامپون های خود را در خانه می شمرد تا مطمئن شود دخترش از آنها استفاده نمی کند. از او می خواست تا نواربهداشتی خونین خود را نشان دهد. البته به بهانه بررسی "طبیعی بودن" خونریزی در چشم مادر. در واقع، این حمله همچنین تحت کنترل این بود که آیا دختر به جای قرار دادن تامپون، از نوار های بهداشتی استفاده کرده است یا خیر. ترس از دست دادن باکرگی و "نجابت" فرد به عنوان یک زن، از طریق تامپون بیش از آن است که تصور میشود. تامپون ها و قرار گرفتن آنها در واژن با این جهان بینی متناسب نیست.

بکارت یک ابتکار است

چگونه عزت یک خانواده کامل می تواند به ساختار مبهمی مانند پرده بکارت وابسته باشد؟ زنان جوان از تصمیم گرفتن در مورد بدن خود محروم اند. به آلات جنسی آنها جنبه دور از واقعیت داده و مسئول رفاه خانواده دانسته میشود. باکره بودن در ازدواج فضیلتی است که اغلب از زنان انتظار می رود. این عامل بسیار مهمی است که هم جایگاه زنان جوان در جامعه و هم آموزش جنسی آنها را تعیین می کند. اسلام به عنوان یک دین را نمی توان منحصراً مقصر این امر دانست، باکره بودن در همه جوامع محافظه کار مذهبی مسئله ای است. اما، به تعبیر خاص، اسلام بنیاد مردسالارانه نهاده است که نمی توان از آن چشم پوشی کرد. برخلاف تصور اینکه اساساً مردان یا اعضای مذکر خانواده هستند که ساختارهای مردسالارانه را در خانواده حفظ می کنند، اغلب مادران و خواهران هستند که این کار را انجام می دهند. با پدرها نه تنها در مورد قاعدگی بلکه مطمئناً در مورد وسایل بهداشتی نیز کسی صحبت نمی کند. به یاد دارم یک متخصص زنان عرب که به دلیل عدم ازدواج من حاضر به معاینه زنان نبود. چگونه حتی یک دکتر می تواند به چرخاندن این افسانه ادامه دهد؟ بالاخره وقت آن است که به این دروغ ها پایان دهیم. خطاب به همه دختران: ارزش شما به آن پرده بکارت شوم بستگی ندارد. اجازه ندهید کسی کنترل بدن شما را از شما بگیرد.

نویسنده: نادا الازار ۲۴ ساله، رئیس گروه فرهنگی بیبر است.

Anmelden & Mitreden

4 + 0 =
Bitte löse die Rechnung